Briefje #260: Gekraakt

Moet je doen, had een vriendin gezegd. Zij gaat heel vaak naar de chiropractor en het helpt haar zooooo goed. Dus nu ligt ze hier op haar buik op de behandeltafel. De man leek zo vriendelijk tijdens het gesprek, maar nu ontpopt hij zich als een ware beul. Klapt haar benen dubbel op een manier die ze niet voor mogelijk had gehouden en duwt op haar rug op plekken die een soort kettingreactie lijken te veroorzaken in haar zenuwbanen. Ondertussen praat hij maar door. Hij is net begonnen met een opleiding diëtiek omdat hij ervan overtuigd is dat alle lichamelijke ongemakken met elkaar te maken hebben. 'Dropjes schijnen een helende werking te hebben, wist je dat? Natuurlijk zijn groenten altijd goed, vooral brocolli. En twee glazen wijn op een dag drinken is ook prima. Maar wat je echt eens zou moeten proberen: huishoudpapier in huis halen, jezelf insmeren met blueband, papier eromheen en zo een half uur gaan liggen. Je huid is nog nooit zachter geweest!' In de tram naar huis maakt ze een boodschappenbriefje. Wat je eigenlijk moest hebben, weet ze niet meer. In haar hoofd hoort ze alleen maar de woorden van de beul.

Briefje #259: Zuur

Aardappelen. Sherry 6. ZES!? Ik dacht dat vier al veel was, maar deze vrouw overtreft alles! Tjongejonge. Elke dag een fles, behalve op zondag? Poeh, dat je dan nog een normaal leven kunt lijden (bewust mijn een -ij, ja). Of in ieder geval net doen alsof. Het zal wel zo'n klein bozig vrouwtje zijn geworden, dagelijks mopperend op de buurt, Haagse politici en Europa. Altijd samengetrokken smalle lippen en donkere kringen rond de ogen, waardoor de ouderdomsrimpeltjes extra goed zichtbaar zijn. Allemaal onderhuidse woede. Gebogen gaat ze door het leven, ze heeft het niet makkelijk. Maar goed, dat is geen excuus om dan maar een zuur oud besje te worden, of een zuurpruim. Je MOET geen zure zult eten. En brood-jes kaas. Maar dat ziet deze vrouw niet meer. Is ze nog te redden?

Briefje #258: Adequatsize

Een plakbriefje achterop een kledingkaartje. Het zegt allemaal wat over deze boodschapper. Kledingsmaak, soort werk (iets bij ING?) en natuurlijk eetvoorkeur. Ik vermoed dat deze persoon nog even de ingrediënten moest halen voor een basilicum-dilleroomsaus. Allemaal heel adequatsize opgeschreven: 2,5 dl room, 125 gr... wat staat daar? Nou ja, waarschijnlijk doet de boodschapper iets cijfermatigs bij de bank, schrijven is dan ook minder belangrijk.

Briefje #257: Monchouhart

Mijn hart ging sneller kloppen bij het lezen van dit briefje. Bastognes. 2 blikken Hak vlaaifruitkersen. Zou het? Zou deze boodschapper echt de beste monchoutaart ever maken, volgens het recept van mijn oma? Roomboter. 2x slagroom 250 gr. Mijn hart maakt een sprongetje. Jaaaa! 3x monchou! 1 pak suiker. Taartvorm. Tomatensoep. Tomatensoep? Nou ja. Die monchoutaart komt er! En nog een grote ook. Een boodschapper naar mijn hart. Hoera!

Briefje #256: Fruitvliegjes

Twee stuks fruit op een dag, dat is het officiële advies. Deze boodschapper houdt van overdrijven en neemt er altijd drie. Dat betekent dat ze veel fruit in huis heeft. Oppassen geblazen dus voor fruitvliegjes (ook wel bekend als bananenvlieg)! Voordat je het weet moet je in de weer met allerlei conventionele of experimentele methoden om van die beestjes af te komen. Gelukkig houdt ze de keuken goed schoon: de afwas is altijd weggewerkt en ze heeft altijd voldoende afwasmiddel in huis. Maar ook hier overdrijft ze weer: vaatwasmiddeltabletten. Alleen 'vaatwasmiddel' of 'vaatwastabletten' lijkt me voldoende. Soms is een beetje overdrijven nodig om je punt te maken, maar dat hoeft niet meer hoor: we snappen je wel.

Briefje #255: Kleinkinderen

De kleinkinderen komen op bezoek. Dat gebeurt niet zo vaak, dus oma heeft overal rode vlekken van de stress. Opa zit aan de keukentafel om de boodschappen op te schrijven. 'Ouwe, wat zullen we eens voor ze maken? Aardappels? Dan heb ik een schiller nodig. O nee wacht, die heb ik nog.' Opa draait zijn ogen naar het plafond en zucht. 'Kunnen ze al goed kauwen? Laat ik de piepers voor de zekerheid maar pureren. Dan moet ik zo'n puree maker hebben.' Voor de boswandeling wat flesjes water en bananen. Als toetje krijgen ze kleine magnums en bij het eten cola.' Ze gaat van de hak op de tak. Opa is er aan gewend, hij kent zijn vrouw langer dan vandaag. Bovendien kent zij de looproute in de winkel. Hij doet nu de boodschappen zodat zij het huis op orde kan maken. 'Nemen wij lekker Bulgaarse yoghurt, dat vind jij ook zo lekker. 1 paprika. Een lege doos voor het oud papier. Of komen ze pas over twee weken? Ik word ook zo vergeetachtig. Goed, wij drinken Hero rode vruchten. Moeten die kleintjes eigenlijk melk bij het ontbijt? Doe maar een halve volle melk en magere yoghurt. Poeh poeh, zoveel. Ik heb er keelpijn van gekregen.' De man loopt braaf naar de supermarkt. Hebben ze net de hele indeling veranderd! Pas een uur later loopt hij weer naar buiten, verfrommelt het briefje en gooit het op straat. Gefrustreerd en baldadig, dat is hij eigenlijk nooit. Leuk, de kleinkinderen komen.

Briefje #254: Eten en drinken

Tja, wat schrijf je op een boodschappenbriefje? Eten en drinken. Deze boodschapper heeft de essentie goed te pakken. Vinder Ellen Veldhuis heeft er echter slapeloze nachten van. Ze schrijft:

'Ikzelf vind er álles interessant aan. Sowieso de rare letters. Gedetailleerd op onbelangrijke plekken, een beetje schools, een beetje slordig, enzovoort. Maar de inhoud, daar kan ik echt van wakker liggen. In mijn fantasie zie ik iemand die na jaren van malaise weer op zichzelf woont, en weer voor het eerst onbegeleid boodschappen mag doen. En bedenkt dat het handig is je boodschapwensen in categorieën in te delen. Maar weer zó niet gewend is aan boodschappen doen, dan verdere uitwerking achterwege is gebleven.'

Daar heb ik niets meer aan toe te voegen. Ik vind het een zorgwekkend briefje...